| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
- Pages:
- 1
- 2
| Sportdag | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 21 2010, 03:28 PM (596 Views) | |
| Selene Raven | Nov 21 2010, 03:28 PM Post #1 |
![]()
|
Selene keek tevreden naar alle spullen die klaar stonden. De hele binnenplaats was bezaaid met verschillende sport onderdelen. Ze was op dit idee gekomen door een van de boeken uit de bieb. Het ging over sporten en dat was de reden dat Selene hem was gaan lezen, het boek bleek uit dreuzel sporten te bestaan. Het enige wat Selene wel leuk vond aan dreuzels, maar dat zou ze nooit hard op zeggen! Ze liep nog een rondje over het plein en bekeek de onderdelen. Ze had de huiselven opdracht gegeven om zeven onderdelen klaar te zetten.
Ze had bij elk onderdeel een stuk perkament gelegd met alle regels. Nu was het alleen wachten op de deelnemers. William: +4 voor; het initiatief, de betrekking van dreuzelsporten door een Zwad! Originaliteit, en de mogelijkheid voor samenwerking tussen de verschillende afdelingen. Een team versterkend topic!Tip: Werk de sporten nog uit en vertel wat meer over hoe ze het allemaal op touw heeft weten te zetten. Edited by William Gautier, Nov 26 2010, 11:25 PM.
|
![]() |
|
| Katherine Peragon | Nov 21 2010, 05:58 PM Post #2 |
![]() ![]()
|
Katherine liep rustig de grote trap in de hal naar beneden. Het was dan misschiel wel een beetje om, maar dit ding verschoof tenminste niet. Haar haren had ze vandaag simpel in een staart gedaan, aangezien ze erg ontploft hadden gezeten toen ze op was gestaan. Als ze een tiener was geweest had ze hoogstwaarschijnlijk gegild en daarna wanhopig op zoek zijn gegaan naar iets waarmee ze weer een beetje model terug kon krijgen. Ze was echter geen tiener meer en ze ging toch alleen naar de sportdag kijken. Het leek haar best leuk. Ze had geen idee wie het bedacht had, maar deze persoon toonde wel initiatief. Even keek ze om zich heen en zag een paar kinderen naar buiten lopen. Waarschijnlijk hadden zij hier ook wel van gehoord. Het was voor de organisator van dit alles te hopen dat er veel mensen kwamen. Ze gunde het hem of haar wel. Haar hand duwde de deurklink omlaag, waardoor de deur met een lichte kraak openging. Eerst liet ze nog een paar leerlingen voor, voordat ze zelf naar buiten liep. Het was best wel mooi weer, de zon scheen zelfs een beetje. Geen regen zoals de avond ervoor. Haar blik gleed even over de binnenplaats, waar een aantal kinderen net als zij stonden te kijken. Sommige ongeïnteresseerd, andere heel gefocust. Onderdelen stonden verspreid over de binnenplaats. Ze liet de deur los en liep dichterbij. Een voor een bekeek ze de spellen, maar allemaal kwamen ze haar niet echt bekend voor. Dit kon natuurlijk ook aan haar liggen, maar het maakte haar wel nieuwsgierig. Ze leunde met haar rug tegen een van de zuilen terwijl ze naar het tafereel keek. Het koste haar even, maar toen dacht ze degene te hebben gevonden die hier verantwoordelijk voor was. Een meisje van zwadderig met zwart haar dat tevreden leek te kijken naar de spullen die klaar stonden. Even dacht ze erover naar haar toe te gaan en haar te vragen hoe ze dit had bedacht en wat voor een spellen het waren. Toch deed ze dit niet. Ze zou wel even wachten tot het een beetje aan de gang was. Ze wilde wel eens zien hoe dit alles in zijn werk ging. Het leergierige in haar was nog altijd niet verdwenen. Vaak had het geleken alsof ze alleen interesse had in draken, zeker tijdens haar schooltijd. Toch was dit zeker niet waar. Ze hield ervan om over dingen te leren waar ze nog vrij weinig van wist. Deze spellen waren dus een van de die dingen. |
![]() |
|
| Jessica Forenst | Nov 21 2010, 08:28 PM Post #3 |
![]()
|
Jessica had net haar huiswerk af ook al was het nog niet veel. Ze kon het beter nu maar af hebben dan dat ze op het laatste moment af ging maken. Ze had geruchten gehoord dat iemand een sportdag had georganiseerd bij de binnenplaats. Ze wist niet of het al begonnen was, maar er even gaan kijken kon vast geen kwaad. Ze ruimde haar spullen op, of eerder gezegd ze legde haar spullen slordig op een hoopje naast har bed neer. Ze deed die later wel in haar kast daar had ze nu even geen zin in. Wat voor spellen zou diegene bedacht hebben? En wie deden er allemaal mee? Ze liep de leerlingenkamer uit, ach misschien moedigd ze wel wat grifjes aan als die ook meededen. Dan was ze toch een beetje sportief bezig. Ineens bedacht ze dat ze vorig jaar ook een sportdag hadden gedaan. Iemand vond dat dus leuk en wilde dat ook eens organiseren zeker. Bij de binnenplaats aangekomen zag ze Selene rond de plein liep tussen de onderdelen lopen. Dit had Jessica even niet verwacht, normaal was ze toch niet geinteresserd in dreuzelspullen. Ze keek even wat er allemaal stond. Ze zag een lange dikke touw wat Jessica wel bekend voorkwam. Ze had wel eens eerder een sportdag meegemaakt en met die touw moest het haast wel touwtrekken zijn, dat kon niet anders. Ze zag verderop een dartbord, maar ook een paar dingen wat Jessica niet echt had verwacht, zoals buikglijden of Panna voetbal. Zo te zien was ze nog niet begonnen of ze moesten net klaar zijn, maar daar leek het niet erg op. Ze zag ook bij elke onderdeel een perkament liggen en Jessica liep naar een onderdeel toe om de perkament te lezen. Daar stonden dus de regels op van elk onderdeel. Ze liep naar Selene toe " heb je al teams of moet je nog beginnen?" vroeg Jessica William: +2 voor: Je aanwezigheid en je creativiteit. Probeer je afdeling mee te krijgen meid! Edited by William Gautier, Nov 26 2010, 11:26 PM.
|
![]() |
|
| William Gautier | Nov 25 2010, 07:13 PM Post #4 |
![]() ![]()
|
William liep driftig heen en weer tussen de perkamenten en de objecten die lagen bij de omschrijvingen. Dit was uitermate interessant en al neuriënd bleef hij tussen de objecten lopen. Het was toch geniaal wat die dreuzels wel niet bedachten wat je met een stuk touw kon doen. Simpel stukje touw en zoveel plezier, een hele sport ermee bedenken. Nou nu kon niemand meer zeggen dat dreuzels niet geniaal waren. De ijzeren dingetjes met vlijmscherpe puntjes. Daar had hij over gelezen, die moesten in een bord en dan moest je een hoeveelheid punten weg spelen. “Karten… nee. Durten? Nee ook niet. Darten! Ja dat was het.” Sprak hij euforisch en panna voetbal. Ooh degene die dit bedacht had moest gewoon waardering krijgen. William liep met een harde pas naar het meisje toe en zijn hoofd nog steeds in de bedenkelijke stand. Natuurlijk had hij over de dreuzelsporten gelezen, maar hoe gingen ze het hier toepassen. En hoe wilde ze het aan al die tovenaars gaan uitleggen. Hij herkende haar, zat ze ook niet bij hem in de dreuzelkunde klas? Waarschijnlijk wel, hij zag zoveel hoofdjes voorbij komen, hij kon met geen mogelijkheid iedereen onthouden. Hij nam het meisje in zich op, ergens zat er iets in haar wat hem bekend voor kwam. Iets wat hij eerder had gezien, bij die jongen die voor de lerarenkamer had gezeten. Waren zij misschien familie? “Wat super dat je dit op touw hebt gezet. En dat je al die dreuzelsporten hebt uitgediept! Je zou bijna mijn lessen kunnen overnemen!” Hij gaf het meisje een klopje op haar schouder. Toen zag hij ze uit Zwadderich kwam en ook nog eens KO was. Nou dat was helemaal speciaal, Zwadderaars zouden zoiets toch nooit doen. William kon het daarom alleen nog maar meer waarderen! Maar ging ze niet problemen krijgen hiermee, want Zwadderich zou het waarschijnlijk niet zo kunnen waarderen. “Als je het niet erg vind, wil ik je idee als extra activiteit gaan gebruiken voor Dreuzelkunde! Echt super dat je dit hebt gedaan! Natuurlijk houd jij de leiding, wat wil je dat ik ga doen? Waar moet ik helpen of begeleiden, en Proffesor Peragon wil vast ook helpen! Gewoon Su. Per!” William gooide zijn armen in de lucht van blijdschap. Dit kon hij zo erg waarderen bij leerlingen. Initiatief en zichzelf meer aanleren over een vak en het dan ook nog uitvoeren. Waar zag je dat nou nog tegenwoordig? OOC: Selene heeft toestemming gegeven om dit topic onder extra activiteit voor Dreuzelkunde te laten vallen. Natuurlijk alle eer aan haar voor het opstarten van het topic! Maar door aanwezig te zijn kun je dus al punten scoren voor je afdeling! |
![]() |
|
| Amy Diagony | Nov 28 2010, 08:06 PM Post #5 |
![]()
|
Amy had gehoord dat er een sportdag werd georganiseerd en had er in eerste instantie niet erg veel zin in. Ze hield wel van sporten, maar ze had er vandaag totaal geen zin aan. Jammer genoeg was dit een extra activiteit voor dreuzelkunde, en ze had dan tenminste een verplichting om er heen te gaan. Ze had wel vaker dat ze ergens geen zin in had en het later super gezellig werd. Misschien was dat deze keer ook wel. Amy Zat er aan te denken om sportkleren aan ze doem, maar deed toen eindelijk gewoon een kort spijkerbroekje aan met een T-shirt. Het was redelijk weer dus kon ze dit best wel aan. Ze had ergens het gerucht gehoord dat ze ook zouden gaan buikglijden, dus leek het haar handig om er even een bikini onder aan te doen. Ze spitte haar tas uit, en besloot toen dat ze al die spullen toch echt eens in een kast moest doen. Ze dacht dat ze nog wel genoeg tijd zou hebben, dus pakte ze haar koffer onder haar bed vandaan. Ze sleepte de koffer naar har kast en begon met uitpakken. Halverwege kwam ze haar bikini tegen en legde het ding even op haar bed. Ze ging verder met uitpakken, en na een tijdje was ze klaar. Ze trok snel haar bikini onder haar kleren aan en vloog de trappen af naar de binnenplaats. Ze stond even buiten uit ze hijgen en keek ondertussen om zich heen. Overal zag de dreuzelsporten met brieven perkament ernaast waarvan ze vermoedde dat het de uitleg was van hoe de sport werkte. Ze keek naar de mensen die er al stonden, en zag dat het maar twee leerlingen waren. Ze lied haar blik weer verder glijden over het veld. Ze zag een paar dingen waar ze misschien wel goed in zouden kunnen zijn, en een paar dingen waarvan gezegd zou mogen worden dat het een achtste wereldwonder zou zijn als ze dat kon, zoals darten. Daar was ze nou nooit goed in geweest, ze zag het doel er gewoon niet van. Een beetje met een pijltje naar een bord gaan staan gooien en dan maar hopen dat je tripple 20 of zo zou krijgen, wat voor ongetrainde mensen vrijwel onmogelijk was, behalve met veel, maar dan ook echt heel veel, geluk. Ze liep wat langs de onderdelen, en bedacht de ze zich toen misschien beter kon melden bij professor Gautier. Ze vond het op zich een wonder dat ze zijn naam kon onthouden, en er niet een belachelijke vervorming van maakte. Ze in zijn richting en struikelde toen over een bal die waarschijnlijk bij panna voetbal hoorde. Daar lag ze dan zand te happen, nu stond ze echt voor schut. Snel stond ze op en klopte het vuil van haar kleren. Snel liep ze verder door naar professor Gautier, in de hoop dat niemand haar gezien had. Toen ze hem bereikte begroette ze hem. “Hoi professor!” zei ze vrolijk, in de hoop te lijken alsof ze net niet als een volledige kluns over een voetbal was gestruikeld. “ Ik weet niet of ik me moet melden, maar bij deze meld ik me.” Ze hoopte maar dat hij haar naam nog wist. Snel voegde ze eraan toen. “Ik heet Amy Diagony.” William: Aanwezigheid, melding, en je interpretatie van de spellen. + 3 Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 03:46 PM.
|
![]() |
|
| Meike Pierce | Nov 29 2010, 09:02 PM Post #6 |
![]()
|
Na het lezen van de brief die ze een paar minuten geleden had gekregen, frommelde Meike die met een boos gezicht tot een hoopje en gooide hem op de grond. Woedend was ze, heel en heel erg woedend. Haar moeder had de kat losgelaten in haar kamer in de hoop dat de muizen die daar rondliepen dan weggejaagd werden, maar dat had alleen maar een averechts effect gegeven. De muizen hadden de kat horendol gemaakt door hem in de staart te bijten en haar hele kamer zat nu onder de muizenuitwerpselen en kattennagels. Weg mooie kamer en hallo stank. Was er een beter manier om ongedierte uit te nodigen? Als je het aan haar vroeg niet. Hoe langer ze over de troep die haar kamer nu moest zijn nadacht, hoe bozer ze werd en toen ze niet bozer meer kon worden besloot Meike dat ze afleiding nodig had. Afleiding zou er vast voor zorgen dat ze weer vrolijk werd. Met wilde bewegingen pakte ze haar mantel op en sloeg die om, waarna ze naar buiten ging. Ja, de buitenlucht zou haar goed doen. Eenmaal buiten, voelde Meike de wind om haar heen slaan en werd ze iets rustiger, maar de dreigende blik in haar ogen bleef. Op een snel tempo liep ze over het terrein van Zweinstein heen totdat ze bij de rand van het verboden bos aankwam, daar draaide ze om en liep weer terug richting de ingang van het kasteel. Halverwege haar rit hoorde ze een paar mensen vrolijk praten en ze begon weer sneller te lopen. In mensen had ze geen zin vandaag. Zodra de mensen buiten gehoorafstand waren begon Meike weer te langzaam te lopen en zonder op te letten sloeg ze een zijpaadje in. Hoe langer ze over het zijpaadje liep, hoe harder de mensenstemmen werden en opeens zag Meike dat ze zich midden tussen de mensen bevond. Een fractie van een seconde schoot er verbazing over haar gezicht heen, maar meteen daarna ging haar uitdrukking weer over naar haar oude, chagrijnige gezicht. Na een tijdje rondgekeken te hebben begreep ook zij wel dat ze er niet meer onderuit kon en wel moest vragen wat er gedaan werd. “Selene, hoi!” zei Meike en ze forceerde een glimlach op haar gezicht. “Wat leuk je weer te zien. Wat gebeurt er hier allemaal? William: Aanwezigheid, arme kat, arme kamer. Komt vast wel goed. + 3 Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 03:47 PM.
|
![]() |
|
| Aily Moon | Nov 30 2010, 03:36 PM Post #7 |
![]() ![]()
|
Haar ogen waren gericht op een boek terwijl Aily door de gang liep. Het was een vrij uitzonderlijk zicht om een zwadderaar door de gangen te zien lopen met haar neus in een boek, zelfs voor Aily die momenteel zo ongeveer de minst zwadachtige status had met haar vrienden door de hele school. Toch was het voor Aily eigenlijk ook te ravenklauwachtig om met een boek door de gang te lopen, daarnaast kon ze het gewoon niet en dat was duidelijk te merken toen ze vollop tegen een harnas aanknalde. Aily vervloekte het harnas binnensmonds terwijl ze weer terug keek naar haar boek. Het was dan ook niet zomaar een boek wat ze daar in haar handen had, dit was een zeer speciaal boek: zwerkbalspelers van de wereld. Het was niet alleen zo interessant omdat het een boek over zwerkbal was, maar ook omdat het boek pas net uit was. Het was in de zomervakantie uitgekomen en ze had nog niet de kans gekregen het te lezen met de hectiek van de laatste zomerdagen, en nu had ze het in ze bibliotheek gevonden. Voor een heel klein momentje had ze de neiging gehad naar professor Creed zijn kantoor te gaan en hem een knuffel te geven voor het aanschaffen van dit boek. Gelukkig was dat bij een heel klein momentje gebleven. Met slechts een muur en twee harnassen tegen haar aan gehad hebben bereikte Aily de binnenplaats waar ze had gehoord dat ze moest zijn. Selene had weer een plan gehad en Aily had het zeer interessant geleken. Iets over dreuzelsporten. Het voordeel was als een afdelingsgenoot iets dreuzelachtigs organiseerde kon je er gewoon heen gaan zonder raar aangekeken te worden. Sporten waren namelijk de meest geniale uitvindingen van de dreuzels, samen met e-lec-tri-ci-teit, en tele-vison, of was het visie? Aily sloot het boek op pagina 293 waarop de Plymouth Pytons, die bekend stonden om hun lijnvormige aanval en razendsnelle reflexen, stonden met hun nieuwe wel heel leuke wachter. Toen keek ze op en zag de spullen die uitgesteld lagen en onmiddelijk wist Aily dat ze vandaag een heleboel zou leren. Met sporten wist Aily slechts de basis: zwemmen, voetbal en basketbal. Er lag inderdaad een voetbal, maar de rest was haar onbekend. Des te meer reden om actief mee te doen. Selene keek uit over de spullen, professor Gautier stond aan de zijkant en professor Peragon ook. Verder waren Jessica, Meike en Amy er al. Het verbaasde haar niet al een andere zwadderaar te zien. Gezien Meike KO was zou je denken dat iedereen snel aan zou komen lopen. De spullen die bij elkaar lagen sloegen in Aily's ogen totaal nergens op. Wat zou je voor sport moeten doen met een paar pijltjes? Ze de lucht in laten zweven? Nee, dreuzels konden geen dingen laten zweven. Alhoewel ze wel het vluigtieg hadden uitgevonden. Ze herkende wel een vreemd parkoer, maar het stokje wat daar dan weer bij lag was ook onzinnig. De set ballen bij een ander onderdeel waren duidelijk voor jongleren, daar had ze ooit wat over gelezen, en ze leken precies de goede maat. Niet dat Aily zelf kon jongleren of zo. Ze had een aantal spullen behoorlijk gebroken toen ze het had geprobeerd. Het vreemde touw besteede ze maar geen aandacht aan. 'Selene, hoi!' hoorde Aily de bekende stem van Meike zeggen. 'Wat leuk je weer te zien.' Bijna had Aily sarcastisch gekucht, ze wist dat die twee niet goed met elkaar overweg konden. 'Wat gebeurt er hier allemaal?' Dat was het moment waarop Aily besloot zich bij die conversatie te scharen. Dat wilde ze ook wel weten. En hoe Selene de vreemde sporten had gevonden, en wat het waren. Maar ze besloot maar te beginnen bij deze vraag en ze liep naar de twee toe. William: Aanwezigheid, en actieve houding. Je mag snel beginnen met spelen hoor. Wat goed te zien dat Zwadderich zo actief mee doet. + 3 Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 03:52 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Dec 5 2010, 10:31 PM Post #8 |
![]()
|
"Heb je al teams of moet je nog beginnen?" Selene werd uit haar gedachten gehaald en zag Jessica staan. 'Het moet nog beginnen.' antwoordde ze kort. Ze wilde nog niet gestoord worden, eerst moest dit gaan lopen. Toen bedacht ze zich dat ze wel heel kortaf was geweest. 'Leuk dat je er bent Jessica.' "Wat super dat je dit op touw hebt gezet. En dat je al die dreuzelsporten hebt uitgediept! Je zou bijna mijn lessen kunnen overnemen!" klonk het enthousiast en met datzelfde enthousiasme werd er goedkeurend op haar schouder geklopt. Selene draaide zich om en keek recht in het gezicht van de nieuwe dreuzelkunde professor. 'Ook hallo.' zei Selene nog net zo kortaf. Dacht die gast nou werkelijk dat ze zijn lessen ging overnemen. Zij...Een volbloed heks uit een welgestelde volbloed familie? No way! Aan de andere kant. Gautier had wel gelijk. Zij was degene die dit had georganiseerd. Ze zou er dus ook alles aan doen dat zij degene was die alle credit ging krijgen en niet Gautier! "Als je het niet erg vind, wil ik je idee als extra activiteit gaan gebruiken voor Dreuzelkunde! Echt super dat je dit hebt gedaan! Natuurlijk houd jij de leiding, wat wil je dat ik ga doen? Waar moet ik helpen of begeleiden, en Proffesor Peragon wil vast ook helpen! Gewoon Su. Per!" de man deed nog net geen vreugdedans. Selene moest er bijna van kokhalzen. Ach, als ze het zo kon verbloemen prima. Zo zou zij niet het gezeik krijgen over dat zij, een Zwad en KO, een dreuzelsportdag had georganiseerd. 'Prima, wat u wilt.' Gelukkig werd de professor afgeleid door een of ander meisje uit Griffoendor. Selene kende het meisje wel, maar schonk er geen aandacht aan. In plaats daarvan liep ze weg van Gautier, Forenst en Diagony. Ze liep naar de enige persoon die nog geen woord had gezegd. 'Hallo professor.' begon Selene toen ze naast Katherine stond. 'Doet u ook mee?' "Selene, hoi!" Selene draaide zich om en zag Meike staan. 'Hi Meike.' dit keer was het oprecht vrolijk geweest. "Wat leuk je weer te zien. Wat gebeurt er hier allemaal?" 'Wat denk je dat er gebeurt?' kaatste Selene plagend terug, terwijl ze haar vriendin met een glimlach aankeek. OOC: Uitleg spellen: Spoiler: click to toggle William: goede uitwerking van de spellen. + 2 Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 03:56 PM.
|
![]() |
|
| Colleen Wilson | Dec 8 2010, 10:35 PM Post #9 |
![]()
|
In een traag tempo liep Colleen door de gangen. Ze kon wel harder lopen, maar daar had ze geen zin in. Bovendien had ze haar kat in haar armen en dat maakte het lopen toch wat moeilijker. Het beest was ook eigenlijk een beetje te zwaar om te dragen, maar Sammy was wel een slim dier en had maar al te goed door dat gedragen worden zo veel makkelijker was dan zelf lopen. Voor even vond Colleen het ook wel goed, zodra ze het gevoel in haar armen zou verliezen zou hij weer zelf moeten lopen. Ze keek door de ramen en zag dat er aardig wat leerlingen in de binnenplaats en Colleen was benieuwd wat er aan de hand was. Nog steeds in langzaam tempo liep ze er naar toe. Sammy vond het wel prima want hij hield wel van het zonnetje. Terwijl ze naderde begon het er op te lijken dat het om een soort van sport evenement ging. Colleen was niet echt van de sport. Niet dat ze het niet leuk vond, het was wel leuk om te doen, maar ze was alleen een klein beetje motorisch gestoord. Ze keek om zich heen om uit te vinden wat het nu precies in hield. Ze zette haar kat op de grond en deze protesteerde luid, hij had natuurlijk maar al te goed in Colleens armen. Nu ging het dier zitten, keek omhoog en begon heel zielig en ook heel hard te miauwen. Hij klonk een beetje alsof zijn staart tussen de deur had gestopt, maar zo klonk Sammy altijd dus Colleen schonk er niet al te veel aandacht aan. Ze keek nog een beetje om zich heen, ze kon het nu een stuk beter zien nu er geen poezenvacht meer voor haar ogen zat. Er stonden allemaal attributen sommige kwamen haar wel bekend voor sommige ook niet. Een dartbord had ze weleens gezien. Haar moeder had er ooit eens een gekocht, ze had nogal een fascinatie met cafes tovenaar of dreuzel dat maakte haar niet zo veel uit. Haar moeder had er verder niet veel mee gedaan. Ze had er een keer met de pijltjes gegooid en daarna had ze hem nooit meer aangeraakt. Net als zoveel spullen waar haar moeder mee aan kwam zetten. Het was allemaal vijf minuten fascinerend en daarna verdween het in de berging. Ze draaide zich om zodat ze het dartbord niet meer kon zien. Colleen zou het nooit toegeven, maar zo voelde zich nog niet echt op haar plek op school. Ze miste haar moeder verschrikkelijk, die was er eigenlijk altijd en nu was er ineens niet en dat voelde nogal bizar. Colleen was nog niet echt haarzelf, ze was nog wat stiller dan ze thuis was. Apart genoeg had ze het gevoel dat iedereen kon zien dat ze eerstejaars was en daar gebruik en of misbruik van zouden maken. Ze keek weer even om zich heen er was een meisje van zwadderich met zwart haar druk bezig en Colleen gokte dat zij alles had verzonnen. Niet de dreuzelsporten natuurlijk de bestonden al, ten minste daar ging Colleen vanuit. Er liepen ook wat leerling van Colleens afdeling tussen en dat stelde haar wel een beetje gerust. Ze besloot even te blijven kijken. Nieuwsgierig hoe het allemaal uit zou pakken. Voorlopig besloot ze de kat uit de boom te kijken, terwijl haar eigen kat nog steeds zielig zat te mauwen. Colleen rolde met haar ogen. ‘Stop daar gewoon even mee.’ Zei ze hard op ook al wist ze dat het weinig zin had. Ze kende haar kat over een aantal minuten was hij wel uit gemauwd. Hopelijk. +2 Edited by Alaric Creed, Dec 21 2010, 03:22 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Dec 9 2010, 09:37 AM Post #10 |
![]() ![]()
|
Bastiaan ging bijna over zijn nek, een sportdag, en nog verplicht ook. Door dat ei van een dreuzelkunde leraar, dacht die vent nou werkelijk dat ze geen leven hadden. Er waren namelijk belangrijkere dingen dan een paar stomme achterlijke sporten van dreuzels uit te voeren. Wat was er in Flamelsnaam mis met de sporten die ze al hadden? Zeker weer niet goed genoeg voor die man, en voor al die andere modderbloedjes die hier op school zaten. Hij stak een gang door en liep een smal trappetje op en kwam uit in de hal bij de grote deuren. Door de zijdeuren vond Bastiaan zijn weg naar buiten. Eenmaal buiten aangekomen zat hij al de nodige leerlingen en terwijl hij zich een weg baande naar dat ei liep hij bijna een eerste jaars omver. “Uit de weg, Newby!”zei hij kil zonder haar aan te kijken. Hij hoopte dat het pluizending dat voor haar op de grond lag op tijd was weg geschoten. Anders had het nu een ferme voetafdruk in zijn staart zitten. Eenmaal op de plaats van bestemming viel zijn mond nog net niet open van verbazing. Wie was er druk met alles klaar zetten? Selene Raven! Waar was dat kind de laatste tijd mee bezig? Dit kon echt niet, ze bracht bewust schade toe aan Zwadderich, haar familie, aan hem. Ze had toch een voorbeeld functie? Dat kind haar verstand was hopelijk uitgehold door een zenuwslak of ze had te veel punch op. Bastiaan bleef als verstijfd staan en keek naar de spullen die op de grond lagen met de uitleg erbij. “En wat komt hierna Raven? Laat je je overplaatsen naar Huffelpuf?” zei hij kil terwijl hij haar nog geen blik waardig gunde. De oproep was van Gautier geweest. Maar Selene’s stempel en handschrift lag overal, dus dan kon je nagaan wie erachter zat. “Aan gezien je erg gesteld bent op dreuzels en knuffelen.” Het was eigenlijk allemaal niet bedoeld als vraag, want hij wilde niet eens een antwoord. Hij wist namelijk wel wat er ging komen een scherp antwoord terug, een opmerking over zijn gedrag. Altijd hetzelfde liedje en altijd hetzelfde riedeltje. Bastiaan moest haar maar eens anders gaan aanpakken, maar hoe? Met een vies gezicht liep hij langs de leraar van wie hij de oproep had gekregen. Ei! Hij keek hem chagrijnig aan, maar zei geen woord, er was hier immers niks over te zeggen. Alleen dat hij niet mee ging doen. Caleb: +2, Misschien toch eens langs een sauna of zo, om te ontspannen? Edited by Caleb MacLeod, Jan 2 2011, 12:51 PM.
|
![]() |
|
| William Gautier | Dec 17 2010, 12:03 AM Post #11 |
![]() ![]()
|
Langzaam maar zeker druppelden steeds meer leerlingen binnen. William was blij met de opkomst, het was goed te zien dat er leerlingen waren die interesse toonden in dreuzels. En natuurlijk was het goed dat ze kozen voor lichamelijke beweging. Vielen deze sporten op dreuzel scholen ook niet onder een vak met zo’n naam? Ondertussen had Selene meer uitleg gegeven over de verschillende onderdelen. Gelukkig leek iedereen zin erin te hebben, en dat was bij sport belangrijk, want anders zou de pret uit de activiteit verdwijnen. En daar was sport ook voor bedoeld, team spirit en plezier maken met elkaar. Voor sommige afdelingen een ideale onderneming om dichter tot elkaar te groeien, of juist dichter naar anderen afdelingen te groeien. Hij vond het een hele zet van Selene dat ze dit deed, werkelijk top van haar. Een jongen liep ruw het terrein op en gunde hem geen blik waardig, of toch wel. Maar daar werd je nou niet helemaal blij van. Eerder kreeg je het idee dat je beter opgegeten kon worden door wormen ver onder de grond. Maar hij liet niet over zich heen lopen door één of andere puber. Zeker niet eentje die nog niet zo lang geleden in stilte onhandig voor de lerarenkamer had gezeten. “Goed leuk dat jullie er allemaal zijn! Laten we beginnen, misschien kunnen we gewoon met deze groep alle onderdelen af gaan. Dan kunnen andere leerlingen die later arriveren gewoon aansluiten.” William keek even driftig om zich heen, opzoek naar een leuk onderdeel om mee te beginnen. Maar ook iets waar de leerlingen rustig konden observeren en niet meteen het diepe in werden gegooid. Panna Voetbal, een spel voor twee! Hij las even goed door hoe het werkte. Niet moeilijk, de bal door de benen van de ander schieten. “Goed, we beginnen met Panna Voetbal. Ik begin met…” even keek hij snel rond. Bastiaan, de stakende jongen, zat erbij alsof hij niet wilde mee doen. Dat kwam mooi uit, want iedereen deed natuurlijk mee, had hij maar niet moeten komen. “Ja Bastiaan!” hij maakte een wenkend gebaar naar de jongen en ging ondertussen klaar staan met de bal. “Goed, je moet de bal tussen mijn benen door spelen, dan scoor je, en ik bij jou. Niet moeilijk toch?” William legde bal in het midden van het veldje neer, deed een paar stappen achteruit. “Let the games begin!” |
![]() |
|
| Sissi Hupkins | Dec 19 2010, 09:19 PM Post #12 |
![]() ![]()
|
Goed, even nadenken. Waar... in hemelsnaam... was ze mee bezig? Terwijl Sissi met grote passen de trappen af liep richting buiten, dacht ze daar nog even goed over na. Ze ging in haar vrije tijd naar buiten, om een potje te sporten. Bij de gedachte alleen al kreeg ze het Spaans benauwd. Het waren geen eens tovenaarssporten, maar sporten met doodnormale ballen en andere dreuzeldingen. Báh! Als er een paar dingen waren die Sissi Hupkins haatte waren dat Dreuzels, lichamelijke beweging en het groepsgevoel van alle afdelingen samen versterken. Waarom in vredesnaam was ze dan ooit onderweg naar buiten? Ze grijnsde even in zichzelf en duwde de deur open. Een fris briesje kwam haar tegemoet en het gelach en gejuich van leerlingen boorde zich in haar oren, alsof het geluid wou zeggen 'Haha, zie je wel? Kijk eens hoe hatelijk we bezig zijn? We hebben lol. Dreuzellol.' Nee, Sissi wist wel waarom ze haar schaamte en afgunst aan de kant had gezet en toch naar buiten was gegaan. Er was maar één reden voor, en die reden heette William Gautier. William Gautier was de leraar Dreuzelkunde. Ze had hem voor het eerste gezin tijdens het Feestmaal, toen hij moeite bleek te hebben om fatsoenlijk te eten. Kwam waarschijnlijk gewoon doordat hij haar had gezien, ha, daar was niets raars aan. Sissi wist dat ze knap was, dat ze de looks meehad en dat de mensen in bosjes aan haar voeten vielen. Maar ze hoefde niet zo nodig een vijfdeklasser met pukkels, al was die nog zo sterk en kon ze haar positie nóg meer opkrikken. Nee, ze had haar ogen op een hoger doel gelegd; de nieuwe leraar. Hupkins huppelde naar de man toe, die net in gesprek was geraakt met Bastiaan Raven. Oh, die Ravens. Ze gaf toe dat ze zowel Selene als Bastiaan verachte omdat de twee ook een redelijke aanspraak deden op de titel van 'populairste socialite', maar die was toch écht aan haar toegelegd, sorry. Ze wapperde wat met haar haren en pronkte met de sportkleren die ze nu voor het eerst in haar leven aanhad (terwijl ze toch al ruim een half jaar oud waren). 'Goeiemiddag, William,' zei ze met een zwoele stem en knipperde even met haar dik opgemaakte ogen. 'Ik ben Sissi Hupkins en ik hou van uw vak. Ik vindt het zo...' Shit, ze moest het juiste woord vinden. '... Indrukwekkend. Ja, dat vindt ik. Zo prachtig, om te zien hoe die lagere misbaksels toch nog iets uit het leven proberen te halen. Echt, wauw.' Ze stopte even en leunde wat naar voren. 'Kan u me misschien helpen? Welke sport raad u me aan? Wees maar niet bang dat ik iets niet kan of niet ken, ik ben een volboed Zwad.' Ze keek vanuit haar ooghoeken even naar Bastiaan, die ze al die tijd onopvallend in de gaten had gehouden. Eén opmerking of beweging en hij kon haar plannetje zo weer laten mislukken. 'Oh, hai Bas,' zei ze bot en draaide zich met een ruk om. 'Ik had je... niet gezien.' Volbloed zwad? ... +1 Edited by Alaric Creed, Dec 21 2010, 03:23 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Dec 20 2010, 01:01 AM Post #13 |
![]() ![]()
|
Bastiaan wilde haar met haar neus in de modder drukken. En haar neus daar net zolang houden totdat ze ophield met make-up op te hoesten. Tot ze ophield met walgelijke opmerkingen te maken tegen over zijn lerarencrush. Zij wilde alles wat hij ook wilde, het zou hem niks verbazen als ze ook nog achter Kay aan ging. Nee ze ging er van uit dat haar natuurlijke blonde charmes haar wel de man zou opleveren. Hopelijk dacht Gautier nog een beetje na en had hij door dat het hier om een dom blondje ging. En niet om het geniale brein van Zwadderich. Het make up monster had nog woorden gevonden om hem te begroeten. Had ze dat maar niet gedaan. Maar ze mocht alle eer hebben, hij had niet zoveel zin in dit spel. Overigens had hij überhaupt niet zoveel zin in deze middag. Hij was hier omdat het verplicht was. En zijn nichtje zich voor schut zette. “Ach Sissi, waarom doe jij niet de openingsmatch met meneer Gautier? Ik sta erop!” hij kotste het nog net niet op. Vermakelijk keek hij naar het meisje, hopelijk was de leraar een beetje competitief en tackelde hij haar zodat ze een goed modder masker kreeg. Of viel ze gewoon over haar eigen schoenveters. Wat nog mooier zou zijn, jammer dat hij zijn camera niet bij zich had. Dit waren zo van die moment die je gewoon dan niet wilde vergeten. Hij liet zijn ogen glijden over de leraar, absoluut geen probleem mee. Alleen was het probleem daar dat het zijn leraar was en dat hij te oud was. Verder absoluut geen probleem. En ach Bastiaan was al een fruitcake, deze crush kon er ook nog wel bij. Vermakelijk keek hij naar het tweetal. Wachtend op de flater van Sissi. topic tot hier gedaan Caleb: +1, Ben je altijd zo moody? Edited by Caleb MacLeod, Jan 2 2011, 12:53 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Dec 26 2010, 08:42 PM Post #14 |
![]()
|
De glimlach verdween echter gelijk toen Bastiaan het toneel opkwam. "En wat komt hierna Raven? Laat je je overplaatsen naar Huffelpuf?" zijn minachtende toon drong helemaal door tot Selene's botten. Hoe kwam het dat haar neef altijd alles wist te verpesten? Hij beschuldigde haar daarvan, maar hij kon het nog veel beter. Het was bijna alsof hij er een wedstrijd van maakte. Een wedstrijd waar Selene niet aan mee wilde doen! Haar nagels boorden zich in haar handpalmen en ze zette haar tanden stijf op elkaar. Ze hoopte dat ze zichzelf onder controle kon krijgen voordat Bastiaan haar helemaal over de rooie kreeg. Wat hem al aardig begon te lukken. Ze was zijn minachting helemaal zat en ze wilde dol graag hem de mond snoeren. "Aan gezien je erg gesteld bent op dreuzels en knuffelen." zei haar neef toen hij weg liep. Inwendig knapte er iets bij Selene. Voor ze het wist richtte ze haar toverstok op Bastiaan's rug. Oh was zou ze hem nu graag raken met de cruciatus vloek, maar ze wist zich op het laatste moment in te houden. Bastiaan was die vloek niet eens waard. Nee...Ze zou hem die voldoening niet geven. Ooit zou ze hem wel terug pakken. Als hij het niet verwachtte. Met een diepe zucht stopte ze haar toverstok terug in haar mouw. Ze wist zeker dat Bastiaan hem niet gezien had. Niemand, alleen Meike zou hem gezien kunnen hebben. Ze richtte zich weer op Meike. 'Sorry voordat.' haar gezicht leek kalm, maar de toon was nog vrij geirriteerd. |
![]() |
|
| Meike Pierce | Jan 3 2011, 09:41 PM Post #15 |
![]()
|
Er kwamen allerlei mensen bij die ze kende en mensen die ze niet kende, maar wat hetzelfde was gebleven was, was de manier waarop Bastiaan tegenover Gautier deed. Hij was nog altijd koppig, vervelend en irritant. Normaal gesproken zou Meike doen alsof ze dit gedrag totaal niet erg vond en het gewoon genegeerd hebben, maar dit keer knapte er iets in haar. Er moest iets zijn waardoor ze Bastiaan terug kon pakken voor wat hij allemaal deed. Strafwerk bijvoorbeeld, of puntenaftrek. Ze zou het eens aan Hannah moeten vragen. Boos zette Meike twee stappen naar voren om Bastiaan eens flink de les te lezen, maar ze werd afgeleid door een beweging uit haar ooghoeken en ze draaide zich om, om daar Selene te zien met een uitgetrokken toverstok en een woeste uitdrukking op haar gezicht. Voordat Meike zichzelf kon tegenhouden ontsnapte er een gil uit haar mond en toen ze dat hoorde sloeg ze geschrokken haar hand voor haar mond. Selene zou echt niet zomaar Bastiaan vervloeken toch? Meike wist dan wel dat Selene echt heel erg gemeen kon zijn tegen mensen, maar dit ging echt te ver. Blijkbaar dacht Selene dit ook want ze zag dat Selene haar stok weer wegstopte en zichzelf daarna verontschuldigde. Omdat Meike nog steeds een beetje geïrriteerd was kon er dit keer geen glimlachje van af, maar bleef ze Selene op dezelfde, koude, manier aankijken en ze hoopte maar dat ze het niet verkeerd op zou vatten. “Achja Selene, er is denk ik niets meer aan te doen dat je bijna een enorme fout hebt gemaakt” kwam er op een geforceerd vrolijke manier uit haar mond “Maar laat ik je er even op wijzen dat hij het echt totaal niet waard is. Er zijn veel betere manieren om hem terug te pakken” en hierbij wees ze op de klassenoudstebadge van Selene. “Als je wilt, kan ik je daar wel mee helpen hoor. Maar laten we nu onze aandacht maar terugbrengen naar de sportdag die je georganiseerd hebt, vindt je zelf ook niet?” +1\ Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 05:10 PM.
|
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |
- Pages:
- 1
- 2

















8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners